Opis:
W historiografii radzieckiej Wojny Ojczyźnianej jeszcze do niedawna istniała ogromna przerwa. Dotyczyła ona kampanii 1942 roku. Przyczyna była prosta – Armia Czerwona przegrała wówczas praktycznie wszystkie bitwy z Wehrmachtem. Kontratakując, próbując odwrócić losy wojny, RKKA (Rabocze-Krestianskaja Krasnaja Armia – Robotniczo-Chłopska Armia Czerwona) straciła ponad pięć milionów żołnierzy, ogromną ilość sprzętu wojskowego, oddała pole aż po Wołgę i góry Kaukazu. Po raz pierwszy w historii radzieckiej literatury dokładnie opisany został przebieg walk tego okresu. Autor korzystał tu głównie ze wspomnień bezpośrednich uczestników wydarzeń sprzed ponad sześćdziesięciu lat, sowieckiej generalicji, która przyczyny swych porażek upatrywała przede wszystkim w jednym – przecież „dopiero się uczyli”. Stąd też oryginalny tytuł książki – 1942 – rok nauki. Ponieważ po polsku nie brzmi on jednoznacznie i tak dosadnie jak po rosyjsku, za zgodą autora zmieniliśmy go na zaproponowany przez tłumaczkę.
Nie ma w tej chwili żadnych recenzji aby dodać własną kliknij
tutaj
Warto sięgnąć po tę książkę, choćby po to, żeby wraz jej bohaterami przeżyć sto lat, nie tak odległych naszych dziejów zakotwiczonych, co prawda w ramach wielkich historycznych wydarzeń, lecz oglądanych przez pryzmat codzienności, jakże odległej od patetycznych i wyniosłych wersji dziejowych wydarzeń, podrzucanych nam z nabożną czcią i podziwem, do bezkrytycznego przyswojenia, przez nawiedzonych duchem...
Wstrząsające historie o relacjach polsko - ukraińskich na terenie dzisiejszych bieszczad i w ich okolicach. Reportaże ukazują pokłosie konfliktu który ma swe źródła w latach '40 a trwa do dzisiaj.
Dwie różne historie dziejów dwóch różnych orientacji narodowych - pamięć trwa do dzisiaj.
Książka o wzajemnej niechęci społeczności pogranicza.
